‘An inconvenient truth’
အဲဒီရုပ္ရွင္ကားဟာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ ဒုတိယ သမၼတေဟာင္း အယ္ဂိုး ရဲ ့ တင္ျပခ်က္ေတြကို စုစည္းထားတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားေလး တစ္ခုပါ၊
၂၀၀၆ ဆန္းဒန္ ့ ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္မွာ စတင္ ျပသခဲ့ၿပီး ထိုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ထဲမွာ ဒီဗြီဒီ အေခြအေနနဲ ့ျဖန္ ့ ေ၀ခဲ့တာပါ။
ငါ အိပ္ေမာက်ေနရာမွ ႏိုးထဖို ့ လိုေနပီ ဆိုတဲ့သီခ်င္းအတြက္ အေကာင္းဆံုးသီခ်င္း၊ ရုပ္ရွင္ကားအတြက္က အေကာင္းဆံုး မွတ္တမ္းတင္ ဇာတ္ကား အေနနဲ ့ အကယ္ဒမီ ဆု ဆြတ္ခူးခဲ့ပါတယ္။
မစၥတာ အယ္ဂိုး ကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာဆိုင္ရာ ကမာၻ ့ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး လွဳပ္ရွားတဲ့ အဖြဲ ့နဲ ့ အတူ ပူးတြဲၿပီး ၂၀၀၇ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္ဆု ရခဲ့ပါတယ္။
ဇာတ္လမ္း စစခ်င္းမွာ ေအးခ်မ္းလွတဲ့ သဘာ၀ ပါတ္၀န္းက်င္ ျမင္ကြင္းေတြနဲ ့ ကမာၻေျမႀကီးမွာ ေအးခ်မ္း သာယာမွဳေတြနဲ ့ျပည့္ေနေပမဲ့ တစ္ခ်ဳိ ့ေျပာင္းလဲမွဳ ေတြကို သတိ မမူမိပဲ ေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့
အေၾကာင္း ေနာက္ခံစကားေျပာေလးနဲ ့ စတင္ဖြင့္သြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ ကမာၻ ေျမႀကီးကို အာကာသ မွ ျမင္ရပံုကို ျပရင္း လူသားေတြက ကမာၻေျမ အေပၚ စိတ္၀င္စားမွဳ ဘယ္လို တိုးတက္လာ
တယ္ ဆိုတာ ကို အစပ်ဳိး လိုက္တယ္။ ့ မစၥတာ အယ္လ္ဂိုး ညႊန္းဆိုလိုက္တဲ့ ေရွး အဆိုအမိန္ ့ တစ္ခု က ‘ကၽြန္ေတာ္တို ့ကို ျပႆနာ ျဖစ္ေစတာက ကၽြန္ေတာ္တို ့မသိၾကလို ့ မဟုတ္ ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေသေသခ်ာခ်ာသိတယ္ လို ့ထင္ထားတဲ့အခ်က္ေတြ က မွားယြင္းေနလို ့ပါ‘ တဲ့… ။ အဲဒီလို အျဖစ္မ်ဳိး လက္ေတြ ့ ဘ၀ထဲမွာ အမ်ားႀကီးပါ။
မစၥတာ အယ္ဂိုး က လြဲမွားေနတဲ့ အယူအဆတစ္ခုကို ေျပာ သြား ပါတယ္။ ကမာၻႀကီး ပူေႏြးလာမွဳဟာ ေျပာသေလာက္မဟုတ္ပါဘူး။ ကမာၻ ေျမႀကီး က အလြန္ႀကီးတဲ့အတြက္ ကမာၻ ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ
ျဖစ္လာတဲ့ ဒုကၡ ျပႆနာ ေတြကို ၾကာရွည္ခံစားရမွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတဲ့ အယူအဆ မွားကို လူေတြ ထဲမွာ ရွိေနတဲ့အေၾကာင္းေပါ့။
ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာမွဳရဲ ့ အစ ေလထုညစ္ညမ္းမွဳက လို ့ဆိုပါလား။ ကမာၻႀကီး နဲ ့ယွဥ္ရင္ ကမာၻေျမႀကီးကို ဖံုးလႊမ္း ထားတဲ့ ေလထု အလႊာက ပါးပါးေလးတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ေလထု ညစ္ညမ္းမွဳေၾကာင့္ ေလထု အလႊာပါးက ထူလာတယ္။
ေနေရာင္ျခည္က ထြက္လာတဲ့ အလင္းတန္းဟာ ကမာၻေျမကို ပူေႏြးေစတယ္။ အဲဒီ အလင္းလွိဳင္းထဲက တစ္ခ်ဳိ ့ဟာ အနီေအာက္ ေရာင္ျခည္ (infrared wave) အျဖစ္ ျပန္လည္ ျဖာထြက္တယ္။
အဲဒီ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္ေတြဟာ ညစ္ညမ္းမွဳ ေတြေၾကာင့္ ထူထပ္လာတဲ့ ေလထု အလႊာကို ေဖာက္မထြက္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ပိတ္မိ ေနတယ္တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ကမာၻႀကီး ပူလာတာတဲ့။
ေလထု ညစ္ညမ္းမွဳမွာ တရားခံက greenhouse gases ေတြတဲ့။ အဓိက ကေတာ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ဓါတ္ေငြ ့ တဲ့ေလ။ လူေတြက ေအာက္ဆီဂ်င္ ကို ရွဴတယ္။ ကာဗြန္ ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ကို ျပန္ထုတ္တယ္။
သစ္ပင္ေတြက ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ကို ရွဴတယ္။ ေအာက္ဆီဂ်င္ ကို ျပန္ထုတ္ေပးတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ လူနဲ ့သစ္ပင္ ကၽြန္းကိုင္းမွီ ကိုင္းကၽြန္းမွီေနၾကတယ္။
အဲဒီမွာ သိပၸံ ပညာရွင္ ေတြက ကမာၻေျမႀကီးမွာရွိတဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ပမာဏကို တုိင္းတာၾကည့္ေတာ့ ႏွစ္တိုင္းမွာ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္က ျမင့္လာလိုက္ နိမ့္သြားလိုက္ တစ္ႏွစ္တႀကိမ္ ပံုမွန္ ျဖစ္တယ္။
ကမာၻ ့ ေျမာက္ဖက္ျခမ္းမွာ ေျမထုထည္ပိုမ်ားတယ္။ အဲဒါနဲ ့အမွ် အပင္လဲ ပိုမ်ားတာကိုေတြ ့ပါေရာလား။
ကမာၻႀကီးက ၂၃ ၁/၂ ဒီဂရီေစာင္းၿပီး လည္ေနတယ္ဆိုတာ သိ ေနၿပီးသားေနာ္။ ကမာၻ ့ ေျမာက္ဖက္ျခမ္း ေနဖက္ကို ေစာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေႏြရာသီျဖစ္လို ့ အပင္ေတြ ရြက္သစ္ေ၀ တယ္။
ကာဗြန္ ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ေလ်ာ့တယ္။ ကမာၻ ့ေတာင္ျခမ္း ေနဖက္ကို ေစာင္းတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ ေျမာက္ဖက္က ေဆာင္းရာသီ ျဖစ္သြားေရာ။ အဲဒီမွာ ေျမာက္ဖက္ က သစ္ရြက္ေၾကြတယ္။
ကာဗြန္ ဒိုင္ ေအာက္ဆိုဒ္ ကို မစုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီအခါ ကာဗြန္ ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ပိုမ်ားလာတယ္။ ဒီမွာတင္ သစ္ပင္ေတြရဲ ့အေရးပါပံုဟာ အရမ္းကို သိသာေနလိုက္တာ။
သစ္ပင္ေတြမ်ား မရွိေတာ့ရင္ ဒြတ္ခ နဲ ့လွလွ ေတာ့ ေတြ ့ မွာပါပဲ။ ရွင္ဂြိ ငယ္ငယ္က သတင္းစာထဲမွာ သစ္ေတာဦးစီးဌာန က ထုတ္တဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ ကေလးေတြကို သတိရမိပါတယ္။ အပင္စိုက္ၾကဖို ့ ပါ၊
အဲဒီလုိ အားေပးေနတဲ့သူေတြရွိေပမဲ့ ဘာလို ့မ်ား ခုတ္ထြင္မွဳေတြကို မတားႏိုင္ရတာလဲ။ ရုပ္ရွင္ရဲ့ ေနာက္ပိုင္း တစ္ေနရာမွာ ကာဗြန္ ဒုိင္ ေအာက္ဆိုဒ္ ပမာဏ ျမင့္တက္လာရျခင္း အေၾကာင္းရင္းေတြထဲမွာ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမွဳ၊
ေတာ မီးေလာင္ကြ်မ္းမွဳတို ့ကို ထည့္သြင္းေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။ အခုလို သစ္ေတာ ျပဳန္းတီးမွဳ ေတြ ထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနသလဲဆိုတာ ကို
စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေအာက္က ေဟတီႏိုင္ငံနဲ ့ဒိုမီနီကန္ ရီပါ့ဘလစ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္နမိတ္ၾကားက သစ္ေတာ ေလးက ဥပမာပါပဲ။
ကဲကဲ ကမာၻႀကီးပူေႏြးေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္မွာလဲ..လြန္ခဲ့တဲ့ အလယ္ေခတ္ေတြတုန္းကလဲ ပူေႏြးမွဳေတြျဖစ္ခဲ့တာပဲ။ အဲကြန္းရွိ ေအးတာပါပဲ။ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေလး ေျပာလိုက္လို ့ရပါတယ္။
အလယ္ေခတ္ေတြမွာ ျမင့္တက္ခဲ့တဲ့ အပူခ်ိန္ဟာ ယေန ့ကာလနဲ ့ယွဥ္ရင္ ဘယ္လိုမွ ႏွိဳင္းယွဥ္လို ့ေတာင္ မရႏိုင္ပါဘူး။ ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ယေန ့ကာလရဲ ့အပူခ်ိန္ျမင့္တက္မွဳကို၊
ေရခဲေက်ာက္ေဆာင္မ်ားက သမိုင္းကို ျပန္လွန္ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္လႊတ္ေတာ္က ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ေလထု သန္ ့ရွင္းမွဳ ဥပေဒ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း ကြဲျပားမွဳ ေတြကို
မ်က္စိနဲ ့ျမင္သာေလာက္တဲ့အထိ ကို သိသာလြန္းလိုက္တာ၊ ေရခဲအူတိုင္ကေန ႏွစ္တစ္ ႏွစ္ ခ်င္းစီ မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ပမာဏကို သိႏိုင္သလို အပူခ်ိန္ကိုလည္း
ျပန္တိုင္းတာလို ့ရသတဲ့။ အခုပံုမွာ ၾကည့္လိုက္ပါဦး။ ကာဗြန္ ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ နဲ ့အပူခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ထိ ဆက္ႏြယ္ေနလဲဆိုတာကို။
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆ သိန္းခြဲမွာ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုင္ ပမာဏ ဟာ ပမာဏ တစ္သန္းမွာ ပမာဏ ၃၀၀ ကို မေက်ာ္ခဲ့ပါဘူး၊ အခု ယေန ့ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ပမာဏ ဟာ အထိ ျမင့္တက္ေနပါၿပီ၊
ဒီအတိုင္းသာ ဆက္သြားေနမယ္ ဆိုရင္ လာမယ့္ ႏွစ္ ၅၀ အတြင္းမွာ အထိ တက္သြားႏိုင္ပါသတဲ့။ မစၥတာ အယ္လ္ဂိုးက ေတာ့ ေျပာသြားပါတယ္၊
“တကယ္လို ့သာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိး ျဖစ္ခြင့္ေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္ လူ ့က်င့္၀တ္ကို ခ်ဳိးေဖာက္ တာပါပဲ”တဲ့။ ရွင္ဂြိတို ့ေရာ အဲဒီလို လူ ့က်င့္၀တ္ ခ်ဳိးေဖာက္တဲ့သူေတြထဲမွာ ပါေနၿပီလား။
မသိလို ့ခ်ဳိးေဖာက္မိတာကိုေရာ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မွာလား။ မသိရင္ သိေအာင္ လုပ္ေပးဖို ့က ရွင္ဂြိတို ့အားလံုး တာ၀န္ျဖစ္ေနၿပီေနာ္။
အယ္လ္ဂိုးေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ စကားေလး တစ္ရပ္က သိပ္စိိတ္၀င္စားဖို ့ေကာင္းတယ္။ “ေအာင္ျမင္မွဳေတြဟာ တကယ့္ေအာင္ျမင္မွဳစစ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလိုပါပဲ ရွံဳးနိမ့္မွဳေတြ ဟာလည္း စစ္မွန္တယ္ က်ဆံုး ရွဳံးနိမ့္မွဳေတြ မဟုတ္ပါဘူး”တဲ့။
ေနာက္ထပ္ မစၥတာ အယ္လ္ဂိုးေျပာသြားတာေလးတစ္ခုပါ။ “ကၽြန္ေတာ္ တန္ဖိုး အထားဆံုး အရာဟာ ေပ်ာက္ဆံုးဖို ့အခြင့္အလမ္းမ်ားေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိရွိခံစားမိခ်ိန္မွာ ဆံုးရွံဳး လုနီးပါးျဖစ္ေနပါျပီ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့သတိလက္လြတ္ျဖစ္လုိက္လို ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့ ကေလးေတြ အတြက္ မက်န္ေတာ့၊ မရွိေတာ့ပါဘူး” တဲ့ေလ။ မစၥတာ အယ္လ္ဂိုးက ရွင္ဂြိတို ့ ေတြ ေပါ့ဆ တဲ့အတြက္
ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ျမင့္တက္လာရတယ္၊ ကမာၻ ့ အလွဆံုး ေရခဲေက်ာက္ေဆာင္ေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္တယ္။ ကို ဆိုလိုခ်င္တယ္လို ့ ယူဆရပါတယ္။
ျပည္တြင္းစစ္ကာလထဲက အပူခ်ိန္ေတြကို တိုင္းလာခဲ့တာ အပူဆံုး ႏွစ္ (၁၀) ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၄) ႏွစ္ အတြင္းမွ ျဖစ္ခဲ့သတဲ့။
ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာတာေၾကာင့္ ပင္လယ္သမုဒၵရာေတြ လဲ ပူေႏြးလာတယ္။ ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ ့က ျပင္းထန္တဲ့ မုန္တိုင္း ေတြကို ျဖစ္ေစတယ္ဆိုပဲ။
ဂ်ပန္မွာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ တစ္ႏွစ္ထဲမွာ ပဲ တိုင္ဖုန္း မုန္တိုင္း (၁၀) ခု အထိျဖစ္ၿပီး စံခ်ိန္ခ်ဳိးခဲ့တယ္။ သိပၸံ ဖတ္စာအုပ္ေတြ ထဲမွာ ေတာင္ အတၱလႏိၱတ္ သမုဒၵရာမွာ ဟာရီကိန္း မုန္တိုင္း မျဖစ္ႏိုင္ဖူးလို ့ ေျပာခဲ့ေပမဲ့
အဲဒီႏွစ္မွာပဲ ဟာရီကိန္း မုန္တိုင္း ဟာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ဘရာဇီးမွာ ၀င္တိုက္သြားတယ္။ ၂၀၀၅ ေႏြရာသီ မွာ အလြန္ ပူျပင္းခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ အမ္မလီ၊ ဒန္းနစ္ နဲ့ ကက္တရီးနာ မုန္တိုင္းေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္။
ကက္တရီးနာ မုန္တိုင္းဟာ ဖေလာ္ရီဒါကို ျဖတ္တဲ့အခ်ိန္မွ အဆင့္တစ္ ပဲရွိတဲ့ မုန္တိုင္း တစ္ခုပါ။ မုန္တိုင္းဟာ ပူေႏြးတ့ဲေရအေပၚ ျဖတ္ေက်ာ္တဲ့အခါ ေရအပူခ်ိန္ ျမင့္တက္လာတယ္။ အပူစြမ္းအင္ ကို
ရယူၿပီးေတာ့ မုန္တိုင္းဟာ ပိုအားျပင္းလာတယ္။ ေလတိုက္ႏွံဳးပိုလာတယ္။ စိုထိုင္းဆ ပိုမ်ားလာတယ္။ အက်ဳိးဆက္ကေတာ့ မုန္တိုင္းေနာက္ဆက္တြဲ လူေပါင္းမ်ားစြာ အသက္ဆံုးရွံဳးရၿပီး
ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုးရွံဳးခဲ့ပါတယ္။
မစၥတာ အယ္ဂိုးကေတာ့ ေျပာတယ္။ “မ်ဳိးဆက္ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ရာစု ႏွစ္မ်ားစြာက ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အမွားေတြ ရဲ ့ေနာက္ဆက္တြဲအက်ဳိးဆက္ေတြကို က်ေနာ္တို ့မေတာင္းဆိုပဲနဲ ့
ေတြ ့ႀကံဳေနရတာပါ။ ဒါေတြကို ေက်ာ္လႊားဖုိ ့ရာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရင္ကလို သက္ေတာင့္သက္တာ ေနလို ့ မရေတာ့ပါဘူး။ ”
ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာမွဳေၾကာင့္ ပင္လယ္သမုဒၵရာက ေရခိုးေရေငြ ့ကို ပိုမို အေငြ ့ျပန္ေစၿပီး မိုးရြာသြန္းမွဳကို ပုိေစတယ္။ တၿပိဳင္နက္ထဲမွာပဲ တျခားေဒသေတြ မွာေတာ့ ေျမဆီလႊာထဲက စိုစြတ္မွဳ ေတြကို
အေငြ ့ပ်ံေစ ျပီး ေျခာက္ေသြ ့ရပ္၀န္းျဖစ္ေစတယ္။ အလက္စကာ ေရခဲကႏာၱရ မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃၅ ႏွစ္က ေရခဲျပင္ေပၚမွာ ကားေမာင္းႏိုင္ေလာက္တဲ့ေရခဲတဲ့ရက္ဟာ တစ္ႏွစ္မွာ ၂၂၅ ရက္ ရွိခဲ့ေပမဲ့
ယေန ့အခါမွာေတာ့ ၇၅ ရက္ေအာက္ကို ေရာက္ေနပါျပီ၊ ဒါေတြ ဟာ ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာေနတယ္ ဆိုတဲ့ သက္ေသပါပဲ။
ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာတာေၾကာင့္ ေရခဲေက်ာက္ေဆာင္ေတြ ၿပိဳက်တာနဲ ့အမွ် ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာမွာပါ။ အကယ္၍သာ အႏာၱတိကတိုက္က ေရခဲေက်ာက္ေဆာင္ေတြ အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့ရင္
ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ ေပ (၂၀) အထိ ျမင့္တက္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဂရင္းလန္း မွာျဖစ္ခဲ့ရင္ လဲ ထို ့နည္းတူပါပဲ။ ဖေလာ္ရီဒါ ဆန္ဖရန္စစၥကို တို ့မွာ အခုလို ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။
ကမာၻ ့ကုန္သြယ္မွဳ ဗဟို အထိမ္းအမွတ္ေနရာ ဟာလဲ ေရေအာက္ထဲ ေရာက္သြားမွာပါ။ နယ္သာလန္လို အနိမ့္ပိုင္းတိုင္းျပည္ေတြကလဲ လံုး၀ ဥသံု ပ်က္ဆီးသြားမွာပါ၊
ေဘဂ်င္း ပတ္၀န္းက်င္က လူ (၁၀) သန္းေက်ာ္၊ ရွန္ဟိုင္းတစ္၀ိုက္က လူ သန္း (၄၀) ေက်ာ္၊ ကာလကတၱားနဲ ့အေရွ ့ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က လူ သန္း (၅၀) ေက်ာ္ ေနထိုင္ပါတယ္။
ဥပမာ တရုတ္ျပည္မွာ လူဦးသန္း ၁၃၀၀ အတြက္ ေလာင္စာ စြမ္းအင္ ပိုမို လိုပါလာတယ္။ အက်ဳိးအျမတ္မ်ားတဲ့ မီးေသြး လုပ္ငန္းအတြက္ ခုတ္ထြင္တဲ့ သစ္ပင္ အေရအတြက္ ဟာ
အေတာ္ကို မ်ားျပားလွပါတယ္။ ဓါးသြားထက္က ပ်ားရည္စက္လိုပါပဲ။ ရလိုက္တဲ့ အျမတ္အစြန္းက ပ်ားရည္စက္ေပမဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပသနာေတြက ဓါးသြားထက္ ပိုခြ်န္ရွပါတယ္။
ဒုတိယ ကမာၻစစ္အၿပီးမွာ ကေလးေတြ အေျမာက္အမ်ား ေမြးလိုက္ပါတယ္။ baby booming လို ့ေခၚၾကတယ္။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ရဲ ့ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ ့က လူဦးေရ ဟာ
သန္း (၂၀၀၀) ကို ျဖစ္သြားေစတယ္။ လူဦးေရ တိုးပြားမွဳ ႏွံဳးဟာ ပိုမို ျမင့္တက္လာခဲ့တယ္။ အခုဆို လူဦးေရ သန္း (၆၅၀၀) ျဖစ္ေနပါျပီ။ ဒီလူသားေတြရဲ ့ အစားအေသာက္လိုအပ္ခ်က္၊
ေရလိုအပ္ခ်က္၊ အျခားလိုအပ္ခ်က္ေတြ ပိုမိုမ်ားျပားလာတာနဲ ့ အမွ် ကမာၻေျမႀကီးရဲ ့ထိခိုက္လြယ္တဲ့ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္ေတြကို ဖိအားေပး ရယူလာပါတယ္။
ပိုဆင္းရဲ တဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ပိုထိခိုက္ပါတယ္။ တိုးတက္လာတဲ့လူသားစြမ္းအင္ကို အသံုးခ်တဲ့ေနရာမွ ေနာက္ဆက္တြဲျဖစ္လာမဲ့ အက်ဳိးဆက္ကို စဥ္းစားဖို ့ မစၥတာ အယ္ဂိုးက ရွရုားမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့
ဥပမာေလးကို ျပၿပီးေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။ အာရွအလယ္ပိုင္းက ျမစ္ႏွစ္စင္းဟာ အာရယ္ပင္လယ္ထဲကို စီး၀င္ပါတယ္။ အာရယ္ပင္လယ္ဟာ ကမာၻ ့စတုတၳေျမာက္
အႀကီးဆံုးကုန္းတြင္းပင္လယ္ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တာပါ၊ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ျမစ္ (၂) စင္းကို ဆိုဗီယက္ ယူနီယံက ၀ါစိုက္ခင္းေတြဆီ ေရသြယ္ဖို ့မဆင္မျခင္ ျမစ္ေတြကို လမ္းလႊဲခဲ့တဲ့အခါ
ဆည္ေျမာင္းေဖာက္လိုက္တဲ့ အခါမွာ ကုန္းတြင္းပင္လယ္က ခမ္းၿပီး သဲေသာင္ထြန္းသြားပါတယ္။ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းရဲ ့အက်ဳိးဆက္ ဘယ္လို ျဖစ္သြားမလဲ။
ဖားတစ္ေကာင္ဟာ ဆူပြက္ေနတဲ့ ေရေႏြးအိုးထဲကို ခုန္၀င္မိတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္း ျပန္ခုန္ထြက္ လာပါလိမ့္မယ္။ ပူတယ္ဆိုတဲ့ အႏၱရာယ္ကိုသိလုိက္လို ့ပါ။ ခပ္ေႏြးေႏြးပဲရွိတဲ့ အိုးထဲ ၀င္လိုက္တဲ့အခါ
ဖားဟာခံႏိုင္ပါတယ္။ အပူခ်ိန္ဟာ တေျဖးေျဖး ျမင့္တက္လာၿပီး ဆူမွတ္ကို ေရာက္လာရင္ေတာင္ ဖားဟာ မေရြ ့ပဲဆက္ထုိင္ေနမွာပါ။ဖားက အပူခ်ိန္ကို က်င့္သား ရသြားလို ့ပါတဲ့။
ဖားကို ကယ္တင္ဖို ့အေရးႀကီးပါသတဲ့။ အင္း ေကာင္းပဲ ေကာင္းေသးေရာ့။ မစၥတာ အယ္လ္ဂိုးကေတာ့ ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာျခင္းကို လူေတြ မတုန္ ့ျပန္တာနဲ ့ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာလုိက္တာေလးပါ။
ဒီအစက္ကေလးဟာ ရွင္ဂြိိတို ့ေနထုိင္တဲ့ ကမာၻေျမႀကီးပါ။ အာကာသကေန မိုင္ သန္း ၄၀၀၀ အကြာကေနရိုက္ထားတာပါ၊ ဒီကမာၻေျမေပၚမွာပဲ ေအာင္ျမင္မွဳအားလံုး ပူေဆြး ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာအားလံုး၊
စစ္ပြဲအားလံုး၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမွဳအားလံုး၊ အဓိက က်တဲ့တိုးတက္မွဳေတြ အားလံုးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရွင္ဂြိတို ့အားလံုးေနထိုင္တဲ့ တစ္ခုတည္း ေသာအိမ္ပါ။
ဒီကမာၻေျမေပၚမွာ ယဥ္ေက်းတဲ့ လူ ့အဖြဲ ့အစည္းအျဖစ္ အနာဂတ္မွာ တည္ရွိေနဖို ့ရွင္ဂြိတို ့အားလံုးနဲ ့သက္ဆိုင္ပါတယ္။
ဇာတ္ကားရဲ ့ေနာက္ဆံုးပိတ္ အသိမ္းမွာ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ စကား တစ္ခုပါ၊ သိပ္ေကာင္း ပါတယ္။ ျပတင္းတံခါးကို ဖြင့္ၿပီး ၾကည့္ၾကည့္ပါ။
ဒါဟာ သင္တို ့ဆက္လက္ေနထိုင္ရမဲ့ အနာဂတ္ပါပဲ။ အကယ္၍ အနာဂတ္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြက “ကြ်န္ေတာ္တို ့မိဘေတြ ဘာေတြ စဥ္းစားခဲ့ၾကသလဲ။
သူ တို ့မွာ အခြင့္အေရးတစ္ခု ရွိေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္လုိ ့ မႏိုးထခဲ့ၾကတာလဲ။ ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားကို တစ္ေန ့မွာ ေမးလာၾကႏိုင္ပါတယ္။
သူတို ့ ဆီက ေမးခြန္းကို အခု ရွင္ဂြိတို ့ေတြ ၾကားသင့္ပါတယ္တဲ့။ အင္း ရွင္ဂြိတို ့လဲ ေနာင္လာေနာက္သားေတြ အဲဒီလို ေမးခြန္းမ်ား မေမးလာႏိုင္ေအာင္ လုပ္သင့္တဲ့အလုပ္မ်ား
ကို ယေန ့ပဲစတင္ လုပ္ေဆာင္ၾကပါစို ့လားေနာ္။
(ရွင္ဂြမ္းဂြိဘေလာ့ဘ္မွ ကူးယူ၍ လိုအပ္သည္မ်ားကိုသာေဖာ္ၿပၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။)
P.S: က်ေနာ္တို႕ဟာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကို အသံုးခ်လို႕ရပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ဇိမ္ခံလို႕ေတာ့မရပါဘူး။
ဒါဆိုရင္ေတာ့ သဘာ၀ၾကီးပ်က္ဆီးသြားမွာပါ။သဘာ၀ပ်က္ဆီးရင္ က်ေနာ္တို႕လည္း
ပ်က္စီးမွာပါ။ကိုယ္ေနထိုင္တဲ့ကမၱာကိုကိုယ္ကိုတိုင္ပဲေစာင့္ေရွာက္ရမွာပါ။
(ဟိန္းလတ္)
